داریانی و مقیمی در مقاله ای انواع مختلف کارآفرینی را بصورت زیر تقسیم می کنند:

1- کارآفرینی اداری

در این نوع کارآفرینی، توسعه تولیدات، فرایند ها و شیوه های جدید یا توسعه موارد موجود، الویت بالایی دارد و به عنوان سرمایه گذاری جدید کارکنان فنی، علمی و مدیران و مجریان محسوب می شود. مدیریت باید منابع و امکانات را حفظ کند و کارگران ماهر باید برای عقاید جدید تلاش کنند. فرهنگ برای نوآوری، ارزشی به مراتب بالاتر از شرایط بوروکراسی قایل است.

2- کارآفرینی فرصت گرایانه

این رویکرد بر ارزیابی و گسترش توسعه و نوآوری های مبتنی بر فناوری داخلی و خارجی تاکید می کند. وجود یک محصول برتر نشانه رویکرد فرصت گرایانه در قبال کارآفرینی درون سازمانی می باشد.

3- کارآفرینی اکتسابی

در این مورد کارآفرینی از طریق اکتساب توانایی های فنی سایر شرکت ها و از طریق همکاری، مشاوره یا انعقاد قرارداد با آنها صورت می گیرد تا به دستاورد های تکنولوژکی آنها دست یابد.

4- کارآفرینی پرورشگاهی

این امر نیازمند ایجاد واحد های نیمه مستقل در شرکت های موجود برای اندیشیدن، آغاز کردن و تقویت شرکت های جدید است. با توجه به مخاطره ی بالای نوآوری در فعالیت های شرکت های تجاری، واحد های نیمه مستقل به کارآفرینی درون سازمانی کمک می کنند.

5- کارآفرینی ابتکاری

در این رویکرد، نوآوری محدود به تقلید یا ایجاد تغییرات ساده در بسته بندی یا طراحی است.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 29 خرداد 1393    | توسط: محمد خلیفه پور    | طبقه بندی: كارآفرینی،     | نظرات()